Naar Snæfellsnes

Dinsdag 15 april 2025 
Ólafsvík 

Het heeft wat gesneeuwd vannacht. De stad is wit. De berg kon je niet zien door de lage bewolking.
Na een seizoen met weinig sneeuw verlieten we Akureyri in een sneeuwbui. Net ten noorden van Akureryi begon het echt hard te sneeuwen, De weg was plaatselijk behoorlijk wit. De weg was nog niet schoongemaakt. Maar met de 4x4 op spikes was het geen probleem. Ook niet op de pas op de 1.
Het was zo’n 3,5 uur rijden naar onze 1e stop, Grábrók. We waren hier 2 jaar geleden ook gestopt. Er lag toen veel sneeuw. We zagen dat het een aardige klim was en we wilden het risico niet nemen om onze vlucht niet te halen. Dit jaar hadden we de tijd, dus liepen we naar boven. Eenmaal boven op de kraterrand werden we er bijna weer afgeblazen. Het stormde hier gigantisch. Ondanks de storm rondden we het pad over de kraterrand. Behalve in de krater hadden we ook een mooi uitzicht over het dal.
We reden een paar km terug over de 1 en sloegen linksaf de 60 op, een prachtige bergweg richting de Westfjorden. Zover gingen we dan weer niet. We pakten de 54 die Snæfellsnes ingaat. Na enkele km ‘s werd de 54 onverhard. Het was een schitterende kustweg met een leuke kleine waterval Lisafoss, waar we onze lunch nuttigde.
Bij de afslag naar de 58 kwamen we weer op asfalt en reden naar Stykkishólmur. Stykkishólmur is een leuk klein plaatsje. Je kan daar de ferry nemen naar de Westfjorden, maar daar hebben we geen tijd voor. We klommen nog naar de vuurtoren uit 1930 en dronken een bakkie bij de Bakkerie.
Onze volgende stop was Selvallafoss. Selvallafoss is wederom een kleine maar zeer fraaie waterval waar je achterlangs kan lopen.
We reden weer verder over de 54 naar Kirkjufell. Kirkjufell is een berg in de vorm van een kerk, met wat fantasie dan. We wisten dat er een waterval bij was. We zagen wat auto’s bij een parkeerplaats staan en zette onze auto erbij. We zagen op grote afstand een grote waterval, waarvan het water door de windvlagen wegwaaide en als ijs op de rotsen bleef zitten. Het was echter niet de Kirkjufellsfoss, maar Grundarfoss, dus we reden verder. Na het dorp Grundarfjörður zagen we links een kleine waterval met veel mensen er omheen. Op het parkeerterreintje stonden 3 bussen en een aantal auto’s. Om te parkeren moesten we 1200 ISK betalen. En dat voor een mini waterval vol met mensen. We besloten terug te gaan naar Grundarfoss en genoten van deze prachtige en rustige waterval.
Na deze wandeling reden we door naar Ólafsvík voor een overnachting in een Guesthouse.