Rotskunst

Vrijdag 17 juni 2022 

Carucedo 
Iets voor half 10 reden we met een 4x4 vanaf het museum van het Parque Arqueológico do Vale do Côa weg. We reden over smalle steile weggetjes de Côa vallei in. We wandelden het laatste stuk naar de 1e locatie waar ze de prehistorische rotskunst hebben gevonden. Toen de gids de rots aanwees zagen we er nog niets in. Pas na uitleg waren de gegraveerde en gekraste tekeningen van reeën, runderen en paarden zichtbaar. Na het zien van 5 originele kunstwerken bezochten we het museum. In het museum zijn geen originele kunstwerken te zien. De tekeningen zijn met een 3d-printer gekopieerd. Met kleuren worden hier de tekeningen over de gekraste of gegraveerde ‘rotsen’ getoond. Eigenlijk voegde het niet veel toe aan de interessante 4x4 tour. We hadden het meer voorgesteld als de nagemaakte grot Cuevas de Altamira bij Santillana del Mar waar we op 19 mei waren.
Tegen tweeën verlieten we het Parque Arqueológico do Vale do Côa. De reis zou naar Las Médulas gaan. Het was 3 uur rijden volgens Maps. Meestal doen we er wel wat langer over dan dat Maps berekent, maar dat we hier pas om 9 uur in de avond aan zouden komen, hadden we niet verwacht.
De weg was aanvankelijk best goed. De IP2 liep een stuk langs de Douro en reed lekker door. Zelfs in het Parque Natural de Montesinho hadden we nog een redelijke weg. De brandstoftank begon wat leeg te raken. We wilden eigenlijk pas tanken bij de veel goedkopere Petroprix in Spanje. Voor de zekerheid hebben we toch 10 dure liters getankt. In het Parque Natural Serra da Enciña da Lastra ging het fout. Via hele smalle weggetjes zouden we onze bestemming bereikt hebben. We stonden echter in het kleine gehucht Barosa. Hier was niets van de markante bergen van Las Médulas te zien. We hadden toch echt het adres van het bezoekerscentrum ingegeven. Na het ingeven van de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum kregen we een nieuwe locatie. Dat zou nog wel 20 minuten rijden zijn. We konden volgens Maps verder van Barosa naar La Barosa en dan door onder de N120 naar de N536 richting Carucedo en Las Médulas. Die weg was echter geblokkeerd in La Barosa. En dat leek al een geruime tijd zo te zijn. Keren kon daar niet. Een stuk achteruit dan maar totdat we een stukje vonden waar dat wel kon. We waren opgevallen in het kleine dorp. Een man probeerde ons te helpen om de juiste weg te vinden. Er waren namelijk meerdere afsluitingen bij de N120. Met tekeningen op de grond kon hij het nog niet duidelijk maken hoe we moesten rijden. Hij haalde er een andere man bij. Die sprak een beetje Engels. Hij legde het uit en we dachten het te begrijpen. We draaiden kort en steil de N120 naar rechts op. Naar links was niet toegestaan. Op de display kwam de tekst ‘Bijtanken aub’. De boardcomputer gaf ook aan dat we nog 0 (nul) km hadden tot de volgende tankbeurt. Dat kon niet kloppen. Alleen al op de net bijgetankte 10 liter zouden we 100 km moeten kunnen rijden. Het voelde toch niet prettig. Pas na een kilometer of 10 konden we keren. Terug op die N120 kwamen we weer op hetzelfde punt uit. We mochten hier ook niet rechtsaf de weg naar Carucedo in. Even verder stopte we bij een parkeerplaats en vroegen aan een vrachtwagenchauffeur of het kleine weggetje wat de goede kant op lijkt te gaan, maar niet op Maps staat, een optie is. Hij keek naar onze campervan en gaf duidelijk aan dat niet te doen. Maps gaf een route aan van ongeveer 40 km. Dat zou volgens die chauffeur de kortste weg zijn om in Carucedo te komen. Met die route kwamen we bijna langs de Petroprix in Ponferrada. Die 10 minuten omrijden kon er ook nog wel bij. Met een volle tank waren we die spanning in ieder geval kwijt. Overigens was de diesel inmiddels 20 cent/liter duurder geworden. Dus geen vooroorlogse prijzen  meer, maar ik denk dat €1,779 per liter hedendaags goedkoop is.
Vlak voordat we Las Médulas eindelijk bereikten, zagen we de mooie pieken van deze bergen prachtig in het zonlicht liggen. De beloning was daar!